400 miljoen arbeiders in informele economie dreigen in armoede te belanden

In India zijn boeren het hardst getroffen door coronacrisis

© Neeta Lal

Indiase markten trekken veel minder bezoekers sinds de lockdown het land op 24 maart platlegde.

Een nationale lockdown houdt 1,3 miljard Indiërs al sinds 24 maart aan hun huizen gekluisterd. Het hardst getroffen zijn de boeren. De markten zijn leeg, de prijzen kelderen.

Het zijn hartverscheurende beelden in de kranten en op de Indiase televisie. Landbouwers staan verslagen tussen stapels rottend fruit en graan. De prijzen kelderen en het transportsysteem ligt na veertig dagen van lockdown in duigen. Sommige boeren steken hun onverkochte waren in brand.

‘We gaan nog steeds naar de markt met onze waren, maar er komen amper kopers op af’, vertelt landbouwer Lekhi Ram uit een dorp in de deelstaat Uttar Pradesh aan de telefoon. ‘Ik heb nog een beetje chili verkocht, maar voor een vierde van de prijs die ik er normaal voor krijg.’

Zijn buurman, net als hij een kleine landbouwer, heeft zijn velden in brand gezet omdat hij niet in staat was om alles op tijd te oogsten. ‘Een deel wordt nog gebruikt om er de geiten en schapen mee te voeren’, zegt Ram.

Belangrijke oogstmaanden

Maart en april zijn de belangrijkste oogstmaanden in India. Gewassen zoals tarwe, kikkererwten, gerst, lijnzaad, erwten, aardappelen, katoen en gierst worden dan geoogst en verkocht. Maar door de coronapandemie kan dat niet op de normale manier georganiseerd worden en blijft de verkoop uit.

De IAO waarschuwde vorige week dat 400 miljoen arbeiders in de informele economie in de armoede dreigen te belanden.

‘We hoopten op een rijke lenteoogst, want we hadden een paar goeie regenbuien gehad, maar God had blijkbaar andere plannen’, zegt Balbir Singh Rajewal, voorzitter van boerenvereniging Bharatiya Kisan Union in Punjab. ‘De vraag naar onze goederen is gekelderd tijdens de lockdown. Zelfs de online supermarkten, waarvan we de bestellingen normaal gesproken niet kunnen bijhouden, zijn gestopt met ons te bellen.’

Zelfdodingen

Verschillende dorpen hebben al zelfdodingen van boeren gerapporteerd. Een boer uit de zuidelijke deelstaat Karnataka benam zich vorige week van het leven toen bleek dat hij zijn oogst niet tijdig verkocht kon krijgen. Een andere boer uit het dorp Jari in Uttar Pradesh verhing zichzelf aan een boom omdat hij niet aan de nodige mankracht kon raken om zijn oogst mee te helpen binnenhalen.

Bijna 700 miljoen Indiërs zijn direct of indirect afhankelijk van de landbouw voor hun levensonderhoud. De Internationale Arbeidsorganisatie (IAO) waarschuwde vorige week dat 400 miljoen arbeiders in de informele economie in de armoede dreigen te belanden.

De boeren roepen de regering op om meer te doen. Boerensyndicaten klagen aan dat bureaucratische apathie de zaken verergert.

Transportbeperkingen

‘Door de transportbeperkingen zijn we er niet in geslaagd om dagloners op tijd naar de graanvelden te krijgen’, zegt Jagdish Singh van boerenorganisatie Bhartiya Kisan Union.

Singh is boos op de deelstaatregering, omdat die volgens hem geen pogingen heeft ondernomen om maatregelen te treffen zodat het graan dat wel nog op tijd kon worden geoogst, lokaal kon worden verkocht.

‘We hebben dan maar zelf initiatief genomen om in de stad Satna peulvruchten, mosterdzaad en tarwe te verkopen, met respect voor de socialeafstandsnormen. Dit heeft veel gezinnen geholpen om wat geld te verdienen. Er zijn veel districten in Madhya Pradesh waar geen coronagevallen zijn. Waarom mogen de markten daar niet openen van de overheid?’

Veel vrachtwagenchauffeurs blijven liever veilig in hun dorpen dan naar de stad te moeten rijden.

In andere deelstaten, zoals Tamil Nadu en Maharashtra, is vooral het uitvallen van het transportsysteem een groot probleem voor de talrijke katoen-, ajuin- en bananenkwekers. Omdat de steden meer coronagevallen rapporteren dan het platteland, zijn er veel vrachtwagenchauffeurs die liever veilig in hun dorpen blijven dan naar de stad te moeten rijden.

Meteen na de invoering van de nationale lockdown kondigde minister van Financiën Nirmala Sitharaman steunmaatregelen aan voor de meest getroffen sectoren, inclusief de landbouwsector. Maar omdat de meeste boeren op kleine schaal werken en velen van hen geen eigen land bezitten, wordt het een moeilijk kluwen om te ontwarren. En volgens vakbondsvoorzitter Rajewal is het voorziene bedrag (ongeveer 22 miljard dollar) onvoldoende om iedereen te helpen.

Ondanks alle problemen is er wel optimisme over de voedselzekerheid in India. Het land heeft immers voldoende voorraden tarwe en rijst opgebouwd om een onmiddellijke crisis te voorkomen. Toch waarschuwen experts dat de toeleveringsketen open moet blijven om ook in de toekomst de voedselzekerheid te blijven garanderen.

Wat na COVID-19?

In een essay over het scenario voor India na de COVID-19-crisis stellen landbouwexperts Arabinda Kumar Padhee en Peter Carberry dat de regering best nu al rekening houdt met meer pandemieën in de toekomst. Daarom moet ze maatregelen nemen die de export ondersteunen en logistieke investeringen plannen om de inkomens van de boeren op de lange termijn te verhogen.

Het duo stelt ook dat India stabiele exportmogelijkheden moet onderzoeken voor handelsoverschotten van grondstoffen zoals rijst, vlees, melkproducten, thee en honing. De landbouwexport van India werd in 2018-2019 gewaardeerd op 38 miljard dollar. Met een gunstig beleid kan dat cijfer volgens hen verder stijgen.

Zonder jouw steun bestaat MO* niet.

Wil je dat MO* dit soort verhalen blijft brengen?
Steun ons en word proMO* voor maar €4/maand of doe een vrije gift. 2643   proMO*’s steunen ons vandaag al.

Word proMO* of Doe een gift